“ඒ සුසුම තවම මා ළඟ”

බෙදා ගන්නට
දෙයක් නැති බව
සුසුමක
කියා දී මට
හැරී පිය මැන
යන විට
ඒ සුසුම
ඔව්, ඔබේ දෑසින්
ගිලිහුණ
තවම මා ළඟ
එයයි නොනිදන
හදවත..

හැරී එන මඟ
නොදන්නා බව
දැන දැන
බලා සිටිනෙමි
කවි අරණ්ණෙක
තනියම
සඳට අලුතින්
නමක් දෙන්නට
ඇමිණුව
කවි එපා විද
ලියූ පත් ඉරු
වලටම

දවල් හඬළන
රැහැයියෝ
රෑ නිදියන
එකම කටහඬ
ඔබේ සුසුමේ
උණුහුම
නිසල තුරු පෙළ
කතා කරතැයි
සිතුණද
මහා සුළඟට
පවා නොනැඟෙයි
කටහඬ..

සීත පියමැන
ඈත එන බව
පවසන
රුසිරු තුරු පත්
ලිහෙයි රැකගෙන
මුනිවත
හිතේ තෙරපෙන
සුසුම දෝතට
අරගෙන
සෙමින් පිසලමි
නෙතින් ගිලිහුණ
පිනි දිය..

නිවී දැල් වී
නිවී යන්නෙද
තරු කැට
ඇහේ අත්තටු
සැලී ඒ ලෙස
පෙණුනි ද
බිනර සඳ දිය
හිස පොවන්නේ
කුටියට
අලුත් කවියක්
අරන් යන්නද
හිමිහිට..

හඳට පවසමි
වෙන නමක් නැත
ඔබ හට
අලුත් කවියක්
ලියන්නෙ ද මං
කෙලෙසක
බලන් සඳ දිය
ගොතනු අරඹන
කවි පද
“ඔය සුසුම් පොද
බෙදා ගන්නේ
නැතුව ද? ”

28 සැප්. 2010

Advertisements

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )