ඉල් මහේ දී සීයා මුණ ගැසී

මල් කැකුළු  තුරුලු වෙත සෙනෙහසින පොකුරකට
ඉල් මහේ වස්සාන සීතලට වෙවුලමින
ගල්කිස්ස සුසානයෙ කතෝලික කෙළවරක
කල්පනා කරමි මම හෙට දින ජීවිතය

මළ හිරුගෙ අඳුරුබර කිරණ දෝතක් රැගෙන
ගලා ආ ලවන මුසු පවනැල්ල
හදවතේ ගැඹුරු ඉම සොයන සඳ
පිටෙන් පිට පෙරළේය මතක පොත
සීයේ ඔබේ දෑස අවදි කර

ඔබේ සුරතේ රැඳුණ නිරතුරුව
ඔය දෑස වෙහෙස කළ රතුපාට පොත් මිටිය
සැබැවින් ම සුවඳ මල් පොකුරක් ය
මා නැණැස අවදි කර පිරිමැද්ද
සැබවින් ම කළ්‍යාන මිතුරෙක් ය
දැඩිව මා සුරත ගෙන
බෝ දුර පිය මැන්න

ඝන අඳුරු කිරුළු හිස පළඳවන
සෑඳෑවට හඹා ගොස් පහර දෙන
පුළුටු ගන්ධය පිරුණු පව්කාර රාත‍්‍රිය
ඒ මෙය ය
යක් මුහුණු වෙනස් වුව නිම නොවන
නසන්නට මේ නපුරු රාත‍්‍රිය
නුඹ කියු මාර්ගය
තුරුණු හදවත් වලට දුර වැඩිය

කෙමෙන් මෝරා වැඩෙන
නිසංසලතාව තුළ
ඇසෙනවාද
දෙකන් බෙර පාරවන හෝ ස්වරය
නොවේ ඒ හුරු පුරුදු සයුරු රළ බිඳෙන හඬ
ඒ තමා හෙට පැහැදිලිව ඇසෙන
හදින් හද මතුව එන
අපහැදිලි රණ ගීය

ඉතින් සීයේ ඔබෙන් සමු රැගෙන
පා නගා යා යුතුය මා එදෙස
ඊට පෙර අඩදැණිව බැති සිතින
තබා යමි ඔබේ හදවත අසල
ඔබෙ නෙතින් මා නෙළුව
මේ සිතුම් මල් පොකුර
ඔව්, ඔබ සිතු ලෙස ම
සුන්දරයි හෙට දිනේ නිසැකවම