ඇණ ගැසූ නත්තල

නත්තලේ ඇණ ගැසූ මිනිහෙක්ව දුටුවාද
හදවතේ කල්වාරි කන්ද මත වැද හෝන
ගෙත්සෙමෙනි දුර්ගයේ රිදී මලු අත ගාන
සහෝදර සිහිනයකි කුර ගෙවුණ හඳ පාන

උත්තුංග තරුවකට පාර වරදිනු බැරි ද
හිත් අහස ඉරෙන්නට ගිනි බිඳින එක හරි ද
නෙත්කළුව විඳින්නේ කටු ඔටුන්නක සිරි ද
නත්තලක ඇණ ගැසුම ගැළවීමකට සරි ද

උණුහුම් ද මේ තරම් දෙසැම්බර පවනැල්ල
හිතෙහි ළාදුරු වද්ද එබැවින් ද කැළඹිල්ල
ලේ ගලන විට සුරත ඔබ නෙතග සැනහිල්ල
කොයි තරම් පිවිතුරු ද මේ දැනෙන ලතැවිල්ල

ගොපල්ලනි ඔබ කොහි ද බැටළු සම් ලුහුබඳින
අකල් වැහි දුටුවෙහි ද කඩුලු පැනගෙන වහින
විකල්ලෙනි සිහිල, ඇට මිදුලු විනිවිද ගලන
ළපල්ලෙනි දකිනු තුරු මඬුලු මත පෙම් සිහින

එක අතක් ඇණයකින් ලිහන්නට ඉඩ දෙන්න
මධුවිතක් පුරන්නට මොහොතකට අත ගන්න
පොඩි ඉඩක්වත් නැද්ද කඳුළකට ඇහැරෙන්න
කඳුළටත් පිළිවන් ය කුරුසියක් උහුලන්න

Advertisements

“හිම”

හිම කියන්නෙම
බොරුවක්

තිබහට
වතුර හොය හොය
දිව අතින් ගෙන
වරුවක්
කිමිද යන කල
සුසුමක
ඔබ ගෙනෙයි
පත් ඉරුවක්

ආයන්න නොමැතිව
ආදරේ සොයනා
හීයන්නෙ හිත ළඟ
හීන විනිවිඳිනා
මා යන්න මඟහැර
මාලිමා දකිනා
මා යන්නෙ කොතැනට
තාම මා හිතනා

හිරු විසල් වුව
තරුවක්
නැව විසල් වුණු
ඔරුවක්
හිම කියන්නෙම
බොරුවක්

ඇත්ත
මගෙ හිත
කවක් නැති
පත් ඉරුවක්

[04 දෙසැම්බර් 2010]