ඒ පොඩි පුතුගේ විසල් ප්‍රේමය

මට තව එක දවසක් තාත්ත හම්බ වුණොත් මං කියනව
‘තාත්තෙ මං ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි’ කියලා.

Martha-Wade-Moses1
මාර්තා වේඩ්ගේ සිත්තමක්

 

අයිෆලය තරම් උස මිනිහෙක්ට පුළුවන්ද 
සැඟවෙන්න අතීතය මකාගෙන
වලාකුළු සිතුම් පොදි ඇවිත් හිස හැපෙනකොට 
මරු කියවනා හඳකි හිනාවෙන
හිස කෙස්ස සිඳ දැමුව දෙව්දත්තරුන් පැමි‍ණ 
හිස සොයන විට ඔහුට පමාවෙන
හිත රිදෙන කවි ලියන රාහුල පුතෙක් හිඳී 
ආදරෙයි කියන්නට බලාගෙන

එකම මොහොතක් තියෙයි අතට ගෙන බලන්නට 
සංසාරෙ කොණක් ගෙන ලිහාගෙන
බන්දේසියක තියා ආදරය ගෙන යන්න 
කවුරුවත් නෑ දෑත විදාගෙන
අනාගතයට යන්න සිහිනෙකට බැරි ඇයිද 
පුතු දෑස ඔවුනොවුන් කතාවෙන
ජීවිතෙයි කියන්නේ අතීතය විතරමද 
මේ මොහොත කවුරු හරි හොරාගෙන

හිස හැරුණු අත ඇදෙන සුළඟ වුව පුතු අසල 
නතරවන විට සිහිල දරාගෙන
ප්‍රශ්වාසෙ සේ කොතෙක් සුසුම් පිටවී ඇද්ද 
සිය දහස් ගව් ඈත ගෙවාගෙන
පෙනහලුත් කැමති ඇති අලුත් හුස්මක් ගන්න 
හදවතෙහි පියාපත් මවාගෙන
ඕසෝන් වියනෙහිම එවන් හුස්මක් නැද්ද 
රිදුම්දෙන ළය මඬල නිවාලන.

විරිත් ගිළිහුණ කවක අරුත් නොරඳනු බැරිද 
හද ගැඹුරු ගිගිම් හඬ නඟාලන
පිරිත් මිමිණෙනු ඇසෙන දවල් දවසක වුණත් 
හිරුත් නැතිවෙන්න හිත හදාගෙන
‘සිරිත් මල් දම’ ගොතන රටක් නැති වුණු පුතුට 
මවක් ඇත ජීවිතය හොයා යන
‘හරිත්’* ගහ කොළ අතර සියල් මල් ඔබට ම ය 
නවතින්න වසන්තය දිනාගෙන

(නිදි නැති නිර්මල ඇසක අගිස්සක කඳුළක - 2014)

*හරිත් – ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩගේ පොඩි පුතා.

Advertisements