මේ සොඳුරු කුටියෙහි

වීදුරු බිඳී ගිය
තිර රෙදි ලිහී ගිය
කවුළුවකි
ඒ තමයි
අතීතය.

මකුළු දැල් බැඳි
සිහිනයක පැටළුණ
තටු කඩාගත්
මැස්සෙකු
අවකාශයට ඉහිරන
අවසාන සුසුමද
මහ හඬකි
කිසිවෙකුටවත්
නෑසෙන.

ගෙල බිඳුණ
මල් බඳුනෙකි
අළු බඳුන ලෙස
නම් කළ
හුස්ම වෙනුවට
දුම් බොන
පෙනහැල්ලකට
පෙම් කළ.

මහා ශක්තියකට
පවා තද කළ නොහෙන
කරාමෙකි
ඇස අසල.

ඉර නිවෙන විට
දැල්වෙන
මේස පන්දම යට
මිලින මල් රෙද්දකි
කවි වලින්
හැඩි වුණ.

මුළු මහත් ලෝකයට
පර්යාය පදයකි
මේ මෙ තැන
මගෙ කුටිය.