කල්පයක් තරම් වන මොහොතක

loneliness

ඇස් වලින් සුසුම් හෙළ හෙළ
හිස් අතින් පලා යමි මම
විශ්වයක් අතර මැද තනි වුණ
නිස්කලංකයි දැන් හදවත.

කල්පයක් තරම් වන මොහොතක
මල් මතත් පිනි ඉසෙයි යායට
අල්පයක් හැඟුම් නැති සේ ම ය
මෙච්චරක් නපුරු ඇයි ප්‍රේමය.

Advertisements

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )